Tłumaczył: Gran_Torino Brakujące dialogi, korekta: lol69
Na podstawie serii komiksów autorstwa Willa Eisnera.
Jestem Śmiercią, Denny Colt.
Tylko ty, wymknąłeś się z mych zimnych objęć.
Ale zawsze jestem blisko.
Tak.
Zawsze jestem przy tobie.
W roli głównej:
- Tak. - Coś dużego szykuje się
na mokradłach, Spirit.
Obok wraku starego transportowca.
Na ulicy mówi się, że może w tym siedzieć Octopus.
Zgłosiłbym to, ale...
...kto wie, jak daleko sięgają jego macki?
Komu możemy zaufać?
Ruszam natychmiast.
W pozostałych rolach:
Moje miasto. Zawsze mogę na nie liczyć.
Czeka na mnie każdej samotnej nocy.
Moje miasto to nie jakaś kurwa oszustka, ubrana by wabić małolatów.
Nie, to jest stare miasto.
Dumne z każdej swojej blizny, szparki i zmarszczki.
To moja kochanka, moja zabaweczka.
Ona nie ukrywa, czym jest. Z czego jest zrobiona.
Powstała z potu, pracy mięśni i krwi kolejnych pokoleń.
Teraz śpi.
Pomiędzy północą a świtem, tylko cienie przemykają w milczeniu.
Tam jest!
- Brać ją. - Cholera, nie mam na to czasu.
Moje miasto krzyczy. Potrzebuje mnie.
Jest moją miłością. Moim życiem.
A ja jestem jego Duchem.
.:: The Spirit - Duch Miasta::.
Już wszystko dobrze. Oddychaj spokojnie.
- Pomogę ci wstać. - Policja!
Tutaj, MacReady.
To dobry człowiek, możesz mu zaufać. Powiedz mu, co się stało.
- Tak zrobię. - Zadzwoń do psychiatry, jeśli jakiegoś masz.
Czym ty jesteś?
To Spirit.
Niech Bóg go błogosławi.
Moje miasto mnie zaopatruje.
Daje mi wszystko, czego potrzebuję.
Posuń się, Liebowitz. Ja prowadzę.
Dzwonił Sussman.
Na coś się tu zanosi. Coś dużego.
- Jak dużego? - Czuję w tym Octopusa.
- Jezu! Lepiej zadzwońmy po wsparcie. - Jeszcze nie.
Sussman chce na razie działać po cichu.
Tak. Podejdź bliżej. Czekam na Ciebie.
Słyszysz to szefie?
Każdej cholernej nocy.
Lorelei. Anioł śmierci. Nigdy nie jest daleko. Nie ode mnie.
Ponoć słyszą ją tylko marynarze i gliny.
Cóż. Żaden ze mnie marynarz.
I żaden gliniarz.
- Ranny policjant. - Zrozumiałem.
Dawaj tu karetkę. Wezwij Dolana.
- Komisarza? - Nie komisarza!
- Doktora Dolana! - Oddycha.
- Spirit mówi, że wciąż oddycha. - Informuj mnie.
Cholernie boli.
Spokojnie. Zabierzemy cię do domu.
Ta suczka.
- Żałuj, żeś jej nie widział. - Suczka?
Piękna suczka.
Była piękna.
Niech mówi. Nie daj mu zasnąć.
Poszukaj więcej śladów, Liebowitz.
Była piękna.
Jeśli to zła skrzynia, to cię zabiję
Po prostu nas stąd zabierz. To Octopus.
Wiesz, do czego jest zdolny.
Zamknij się i krwaw.
Była piękna.
I nie szukała zwady.
Spokojnie.
Oddychaj nosem, jeśli możesz.
Kręci mi się w głowie.
Spokojnie, spokojnie.
Głowa do góry.
Zabierzcie to do domu, chłopcy.
Zawsze gdy zejdziemy się ze Spiritem, imprezujemy do rana.
To uwielbiam najbardziej. Kopać cię w dupsko całą noc.
No może z wyjątkiem jaj.
Gdzie ciężarówka?
Silken Floss to najpiękniejsza z kobiet.
Jak mamy znaleźć drogę bez Silken Floss?
Silken Floss to najpiękniejsza z kobiet
Powinna tu być.
Jak mamy znaleźć drogę bez Silken Floss?
Gdzie ciężarówka?
Znalazłem ją.
Silken Floss, to najpiękniejsza z kobiet.
Załadujcie skrzynię i wskakujcie, owieczki.
Wasza probówka jest z was dumna.
Nie ma co czekać na szefa, skoro Spirit się pojawił.
Octopus zawsze uważa swojego wroga za czynnik rozpraszający.
To Spirit. Miał na sobie kapelusz. Obserwowaliśmy.
W takim razie będą tak całą noc.
- Tak powiedział szef. - Szef powiedział. Obserwowaliśmy.
Boże... Tak, słyszałam.
Silken Floss, to naj...
Głowa mnie przez ciebie boli, Octopus.
Musi się pogorszyć zanim się polepszy, przystojniaczku.
Tu akurat masz rację.
No dalej!
Kible zawsze bawią.
Obserwowałem.
Wystarczy. Pora się zbierać.
Przystojniaczku!
Twardzielu.
Zobaczymy się...
...wkrótce.
Będę twoją śmiercią, Octopus.
Śmiercią?
Nie moją, braciszku. Śmiercią powiedział.
Zabije cię na wszystkie sposoby.
Stłukłem cię jak kopę jaj.
Gówno prawda.
Każdy obserwujący widział, że robiłem z tobą co chciałem.
W twoich snach.
Jesteś wypadkiem,
który nie powinien się zdarzyć.
Twój umysł jest spaczony, Octopus.
Ględzisz bez sensu. Gadasz zupełnie bez sensu.
Jest nas tylko dwóch takich, przystojniaczku.
- Nie jestem taki, jak ty. - Nie jesteś?
Na pewno potrafisz znieść wiele kar, kochanie.
Tak jak ja.
Myślałeś kiedyś, czemu?
Jakoś się nie złożyło.
Więc ci wyjaśnię.
Już niedługo.
A ja wyjaśnię tobie.
No proszę, któż tu do nas zawitał?
Szefie, lepiej się zbierajmy.
Taki ból.
Takie cierpienie.
Śpij.
No dalej, no dalej.
Obudź się.
Zbudź się.
Cześć, kochanie.
- Ellen? - Nie jest dobrze.
Trzy kule w klatkę...
Przeszły na wylot. Prawie nie wyrwały mięsa.
Znaczące stłuczenia, na każdym widocznym kawałku skóry.
Daj spokój, Ellen. Wiesz, że szybko zniknie.
Poważna, sącząca się rana głowy.
To nic. Zwykły guz.
Nie jest dobrze, naprawdę.
- Już mi lepiej. - Nie, to poważne.
Na Boga, nie możesz wciąż brać wszystkiego na siebie.
- Będzie dobrze. - Wykrwawiasz się z rany w czaszce.
- Trochę lepkie, zagoi się w 5 minut. - Jedziemy do szpitala.
Nie. Wiesz, że tego nie cierpię. Poza tym trwa to wiecznie.
- Tym razem się nie kłóć! - Nic mi nie będzie. Tylko...
Przegapiłem coś. Coś naprawdę ważnego.
- Wiesz, gdzie jesteś? - Jasne.
- W jakim mieście? - Central City. USA.
Który mamy rok?
Bieżący.
- Wiesz, kim jesteś? - Spirit.
- Ten, który tłucze przestępców. - A czasem daje się stłuc.
Wtedy naprawdę boli, ale zawsze przestaje.
Nie wiem dlaczego. Ty też nie wiesz. Ale Octopus coś wie.
Czemu tak twierdzisz?
Bo mi tak powiedział.
- Bredzisz. Idziemy. - Nie.
O jejku. Spójrz tylko.
Było blisko, brachu.
Szukałem cię.
No. Tak lepiej.
Tak, lepiej.
Przesadziłeś.
Masz zwidy.
- Tosca, tutaj. - Ellen.
Dr. Ellen Dolan. Tutaj, szybko!
Słyszę płyn w klatce piersiowej.
Słabo, ale przysięgam, jest tam.
Słyszę. Ma krew w obu płucach
Ustabilizujmy go i do Pegazusa.
- Przynieś z helikoptera następną deskę. - Przekręcę go.
Nie! Niech leży. Dajcie mi nowe rękawiczki. I gazę.
Szybciej. Jak nie potrafisz - odsuń się.
- Znalazłeś coś? - Nie, sir.
Chyba jestem trochę oszołomiony po tej akcji.
- Tak, wszyscy jesteśmy pod wrażeniem. - Dzięki.
Nie pomagasz temu miastu swoimi wariacjami.
- O co ci chodzi? - O nic. Siedzimy sobie na tyłkach,
potem wstajemy i sprzątamy po tobie.
Znowu to samo. Znasz wynik.
Nie znam. Proszę, oświeć mnie.
Zachęć mnie do działania.
Powiedzmy, że Sussman nie chciał, żeby wszyscy wiedzieli. OK?
Myśli, że mam u siebie wtykę?
Podejrzewał. Bał się spłoszyć Octopusa.
To teraz robisz u Wewnętrznych? Musiałem coś przegapić.
- Przestań, musiałem tak zrobić. - I spieprzyłeś.
Teraz mam policjanta u wrót niebios i jednego bez głowy,
bo rzuciłeś się na Octopusa jak napalony małolat.
Masz cholerną rację. Będę ścigał Octopusa przy każdej okazji!
A moich ludzi zużywasz niczym papier toaletowy. To obsesja!
Byłeś ostatnio na Dropsie Avenue i "C"?
- Widziałeś te małe dziewczynki? - Ta.
Niektóre ledwo wsiadły na rower, a już się sprzedają
za dragi Octopusa.
Może tobie i twoim ludziom też przydało by się trochę obsesji, Dolan.
Może moglibyście przyłożyć się bardziej.
Ellen ma rację. Oszalałeś, jeśli mówisz tak o policji.
Może gdybyście potrafili znaleźć Octopusa,
- nie musiałbym grać solo. - Solo?
Solo?
Nie tak się umawialiśmy.
Może więc pora się rozstać, komisarzu.
Ożesz ty....
Stąpasz po krawędzi, synu.
I chroni cię tylko jeden zmęczony glina.
Obaj jesteśmy zmęczeni.
Tak.
- Ta. - Daj mi dziesięć minut.
Nie wiem, po co w ogóle z tobą gadam.
Po prostu daj mi dziesięć minut.
Muszę coś przemyśleć.
Jasne. Pewnie.
Ile może znaczyć dziesięć minut, w życiu człowieka?
Spirit?
Tak.
Ta krawędź, o której mówiłem...
...tam nie ma dna.
Nie skacz.
"Czym jesteś?" Spytała mnie ta kobieta.
Świetne pytanie.
Sam chciałbym wiedzieć.
Czy jestem szaleńcem?
Czy w ogóle jestem człowiekiem?
W noce takie jak ta, gdy wiatr przenika aż do kości
i czuję że nawet moje miasto mnie opuściło. Myślę:
Czy nie jestem jakimś duchem?
Jak Latający Holender?
I gdy wiatr mocniej dmuchnie
zniknę?
Nie jestem gliniarzem.
Już nie.
Nie jestem nawet trupem.
Nie jestem nawet duchem.
Udało się szefie. Tak, jak mówiłeś.
Ty wciąż tutaj?
Jasne. Jestem twoim cynglem. Przestrzeliłem Spirita na wylot.
Jesteś cynglem, Pathos.
Tylko spójrz na siebie.
Quick Draw McGraw jak malowany.
Nic mi nie będzie. Nie wystaje mi nawet jedna kość.
Kilka szwów i wracam do roboty.
Jasne, podskocz do St. Alice. Niech cię poskładają.
A ja będę musiał się tłumaczyć, jak mistrz zbrodni...
mógł nie zapewnić swoim pracownikom ubezpieczenia zdrowotnego.
To byłoby jak okruszek w kąciku ust.
Wiesz, że nie lubię takich okruszków.
- Nie pomyślałem... - Nie.
Nie byłeś stworzony do używania mózgu.
Powiedz mi tylko, gdzie jest Izba Przyjęć.
Powiem, że jestem bezdomny. Oni nie muszą płacić.
Dlatego bezdomni zawsze doznają obrażeń. Bo opieka jest darmowa!
- To zadziała! - To też.
Żadnych okruszków na mojej twarzy!
Ani grama!
Ani grama.
Każda inna sprawa, koleżko.
Każda inna robota.
Gdyby to był ktokolwiek tylko nie ona.
Sand.
Sand Saref.
Gdzie masz rower?
Podrapałeś kolana, czy tchórzysz?
Mam już dość tego głupiego roweru.
Chyba raczej dość przegrywania ze mną.
Co z nim zrobiłeś?
Zastawiłem go u Folmana.
- Dostałem za niego kilka dolców. - Zastawiłeś?
Spójrz.
To na pewno prawdziwe diamenty.
Widzisz, jak błyszczą, Denny?
Tylko prawdziwe tak potrafią.
Co u ciebie?
Nic.
- Znowu zaczął pić? - Nie, nie zaczął.
To po co ci była kasa?
Na coś, co wypatrzyłem na wystawie u Kurtzmana.
Na odznakę? Jak mojego taty?
Nie, nie na blachę.
To dobrze, bo jeszcze sobie na nią nie zasłużyłeś.
Było tam coś... Pomyślałem, że może...
...ci się spodobać. Wiedziałem, jak lubisz błyskotki.
Otwiera się. Możesz zobaczyć zdjęcie.
Jeśli ci się nie podoba, Kurtzman powiedział, że mogę oddać.
Podoba ci się?
Chcesz, żebym była twoją dziewczyną?
Jasne. To znaczy...
Jeśli ty chcesz.
Myślę, że mogę go od czasu do czasu wkładać.
- Ale to nie znaczy że jestem twoja. - Tak, nie znaczy.
Tak, to były czasy...
Tylko dzieciaki z ulicy mogły się tak bawić.
Kocham to!
Piszą, że Herakles walczył z Argonautami.
Wyobraź sobie Jazona i Heraklesa walczących razem.
Jazon wpatrzony w Złote Runo.
Tak. Tak.
A potem wszystko trafił szlag.
Mój wujek Pete był ex-pięściarzem.
Tata Sand, dzielnicowym. Mającym oko na starego Pete'a.
Hej, Pete. Co ty robisz? Co tam się...
Wujek Pete zrobił to, co przyszło mu...
... do wstrząśniętego setki razy mózgu.
Sand znalazła ich kilka minut przede mną.
Starałem się być silnym za nas dwoje.
Chodź.
Mówiłem jej coś... Już nie pamiętam co.
I wtedy dorwał nas ten palant-reporter.
Nie mogę tego przegapić, Sol.
Hej dzieciaki, jak się czujecie?
Boicie się?
- Nie będziemy mówić. Proszę nas zostawić. - Hej, młody. Daj mi coś do kamery.
Ja ci coś dam.
Trzy słowa.
Nie cierpię gliniarzy!
Zostaw nas, dobrze?
Wiem, że cierpisz, Sand.
Ja też, ale tam nie mówiłaś serio.
Zostaw mnie i odczep się.
- Przemyśl to. - Przemyśl to?
- Przemyśl to. Co? Nas? - No tak. Myślałem o nas.
Więc ślub i dzieci w tym zadupiu?
Jesteś w szoku, Sana.
A ty zostaniesz gliną. Zawsze tego chciałeś.
Tak, może zostanę.
A jak jakiś pijany ex-bokser cię zastrzeli?
- Myślisz, że tego właśnie chcę? - To nie był Pete.
- To była ta szumowina, wiesz dobrze. - Co z tego?
Wiesz co? Nie chcę Twojego świata.
Chcę diamentów, szybkich aut.
Długich sukien i kasy. Mnóstwo.
I gdzie to wszystko znajdziesz, Sand?
Na pewno nie tu! Nie w tym bagnie.
Więc jesteś dla mnie za dobra? Dla nas wszystkich? O to chodzi?
Jestem za dobra dla ciebie i dla tej obory.
- Wyjeżdżam. - Dobra.
Objadę cały świat i będę bogata.
I nikt nigdy nie zgadnie, że jestem z tej dziury.
I nigdy nie wrócę.
Rób co chcesz, Sand.
Też mnie nie obchodzisz. I nie chcę cię więcej widzieć.
Nienawidzę cię, Sand.
Nigdy już jej nie widziałem.
Ponoć wyjechała do Europy.
Nie wiedziałem nawet, czy żyje.
Aż do teraz.
Tylko w jeden sposób ten wisiorek mógł znaleźć się w ręce Sussmana.
Była tam, nosiła go. Jest w to zamieszana.
A jeśli Sand pracuje z Octopusem,
to moje uczucia nie mają znaczenia.
Muszę znaleźć Sand Saref
i zamknąć ją.
Moja piękna Sand Saref.
Szukasz czegoś, kochanie?
Niczego ważnego.
Czegoś, co straciłam dawno, dawno temu.
Zapamiętajcie tę chwilę. Wszyscy.
Rozpoczyna się nowa era.
Era wielkich czynów.
Era wielkiej mocy.
Tak.
Wszystko jest moje.
Krew Heraklesa jest moja.
Jestem bardzo rozczarowany.
Który z was mi to przyniósł?
To pewnie będę ja.
- W takim razie, na kolana. - Pewnie.
Co się stało? Co poszło nie tak?
Wszystko dobrze, ale dzięki za troskę.
Gdzie moja waza? Miałem mieć wazę pełną krwi.
- Miała być w tej skrzyni. - Zapewne jest w tej drugiej.
Jakiej drugiej skrzyni?
Musiała być w tej drugiej skrzyni.
Jakiej drugiej skrzyni, durniu?
Tej, z którą uciekła piękna pani. Patrzyliśmy.
Sand Saref.
Myślałem, że ją przegnałem.
Swoją drogą, to co ona robi w Central City?
Nie przyszło ci to tego zakutego łba, by wspomnieć o drugiej skrzyni?
Nie, ale wyglądała tak samo jak ta. Patrzyliśmy.
Seppuku w poprzek żołądka, od lewej do prawej.
Łaskocze.
Mieczem, głupcze.
Więc, Sand Saref ma krew.
Wiesz, mogłeś ją pokonać i zabrać obie skrzynie.
To by znacznie uprościło sprawy.
Och, więc ja mam robić tutaj wszystko?
To naprawdę orzeźwiające.
Musisz coś zrobić z Sand Saref.
Nie martw się o nią.
Ta paniusia ma chętkę na błyskotki.
Chodziło jej o to, co jest w naszej skrzyni. Cokolwiek to jest.
Sposób, w jaki to błyszczy jest dość upiorny.
A więc sytuacja nie jest tak tragiczna.
Sand Saref ma krew Heraklesa, tak.
Ale my mamy to, czego ona chce.
- Dobra, kretyni, słuchacie mnie? - Jasne szefie.
Znajdźcie natychmiast Sand Saref. Powiedźcie, że nie szukam zwady.
Może zatrzymać te obrzydliwe błyskotki.
Przynieście mi tą krew.
Tylko ostrożnie!
Urońcie choć kroplę, to zrobię z was hamburgery.
Nie zapomnij o Spirice. Z nim trzeba się liczyć.
On jest jak guma do żucia, która za cholerę nie odejdzie od buta.
Wiesz, co mam na myśli?
Taka, w którą wchodzisz w lecie. Po prostu nie puści.
Na pewno dobrze to robię?
Tak, wygląda dobrze.
Tylko się zastanawiam, bo naprawdę boli.
Nienawidzę wchodzić w gumy nawet w zimie.
Potem się śmiesznie chodzi.
Zabijemy Spirita. I to teraz.
Albo wkrótce.
On raczej nie podaje swojego adresu.
Nie będziemy go szukać.
On przyjdzie do nas. Wkrótce.
Masz jakiś plan.
Zostawiłem mu zagadkę, która zaprowadzi go prosto do nas.
Już wkrótce, obiecuję.
Po co ten pośpiech?
Jeśli Spirit wypije krew...
...jeśli zorientuje się choć trochę, jaki to może mieć...
...na niego wpływ, w co go zmienić.. To mamy przesrane.
A ja tak rzekłem.
Jestem człowiekiem honoru, panno Saref.
Tak?
Obietnice zachowaj dla swojej świeżo poślubionej żony.
"Wierność i uczciwość małżeńską", i takie tam...
Odłóżmy kwestie osobiste, dobrze?
Och, dobrze.
Miał pan znaleźć dla mnie pewien skarb, panie Donenfeld.
Miał być ukoronowaniem mojej kariery.
Perłą w koronie.
Zaginiony skarb Argonautów.
Warto było nawet wrócić do tego zgniłego miasta.
Byle go tylko dotknąć.
Potrzymać.
Mieć na własność.
Błyskotkę przyćmiewającą wszystkie inne.
No i... zapłaciłam ci za nią fortunę.
Byłaby warta każdego centa, gdybyś tylko mnie nie oszukał.
Tak więc zabierzemy te centy co do grosza...
...i przelejemy na inne konta.
O czym pani, do cholery, mówi?
Okaże się pan filantropem.
Wpisz za niego cyfry, kochanie Nie wygląda najlepiej.
Potrzebne mi twoje hasło, misiu.
Dobrze już.
To "Robin".
R-O-B-I-N. Jak ptak.
I jak ten dzieciak z peleryną.
Ten w uroczych obcisłych rajtuzach opinających młodziutkie pośladki.
Wszedłem.
Przelew dokonany.
Dlaczego mi to robicie?
Bo mnie sprzedałeś.
- Nie miałem wyboru. - Wyobraź sobie moje zaskoczenie...
...gdy zjawiłam się na miejscu zrzutu i trafiłam na Octopusa.
Pomyśl, jakie są szanse na przypadek?
Chyba że, sprzedałeś tajemnicę Argonautów dwa razy...
zachowując się jak kompletny dupek.
Kompletna dupa.
Nie dali mi wyboru.
To był Octopus. Groził mojej rodzinie.
Dobrze się przyjżyj tym zdjęciom.
Dotrą do twojej rodziny i wszystkich gazet na tej planecie.
Chyba że sprawisz, że nie będzie to konieczne.
Przynajmniej umrzyj z odwagą...
...gnido.
Nie łącz nikogo.
Przepraszam, nie ma pan drobnych?
Cóż mogę powiedzieć?
Wczoraj byłeś, o włos od cmentarza, a teraz proszę.
Tylko spójrz na siebie.
Zalecam, 3 dniowy odpoczynek, ale po co marnować na to oddech?
I kto to mówi? Sama weź noc wolnego.
Taa, pewnie. Przeszczep serca pani Mahoney na pewno poczeka.
No i możemy poczekać i poatrzeć, jak eksploduje wątroba pana Spankowitza.
Potrzeba ci trochę rozrywki. Odstresowania, relaksu.
Może idź na jakiś spektakl?
A co z tobą, twardzielu?
- Masz na dziś jakieś plany? - Nie wiem.
W mieście spokój. Zgodzę się na wszystko.
- Wszystko? - Pewnie, wszystko.
Może być kolacja, kino.
Cokolwiek.
Tak długo, jak będzie spokój?
- Tak długo, jak będzie spokój. - Jasne.
Że niby każdy łajdak w Central City wziął sobie urlop?
Może po prostu złamię kilka swoich reguł.
Ja czuję jakbym łamała wszystkie.
- Opuść żaluzje. - Wszystkie już opuszczone.
Szybkie rączki.
Będziemy działać cicho całą noc.
- I podstępne. - Dobrze, że ciche.
Bardzo, bardzo cicho.
Zostaw maskę. Coś mi mówi, że tak będzie lepiej.
Ellen, ko...
Kocha pan każdą kobietę, jaką napotka, panie Spirit.
Mówisz nam takie piękne rzeczy...
i wierzysz w każde swoje słowo. Za każdym razem.
Ellen, jesteś tylko ty.
Ale, nawet nie znamy twojego imienia.
Zdradzę ci moje imię.
Kiedyś zrobię twoją sekcję zwłok.
Wielkie dzięki.
I zarobię fortunę.
Spirit! Gotowy do akcji!
- Jestem twój. Pełen zapału i chęci. - Prześpij się.
- Wyglądasz jak śmierć. - Też cię kocham, tato.
To zaszczyt pana poznać, panie Spirit. Jestem Morgenstern.
Nowa, wprost z Baltimore.
Witam na pokładzie, Morgenstern.
Chodźcie, zbrodnia nie śpi.
- Dr Dolan, zawsze będę wdzięczny. - Wykonuję tylko swoją pracę.
Drań.
- Wyjdź za mnie. - Wykonuję tylko swoją pracę.
I to jak!
Zamaskowany bohater Central City.
Dzieci cię uwielbiają.
Chciałbyś im coś przekazać?
Szanujcie prawo. Bądźcie dobrzy dla rodziców.
Ciężko pracują. I pamiętajcie...
Myjcie zęby.
Każde słowo to perła mądrości.
I nie zapomnij przypomnieć im o tych cholernych witaminach.
A coś specjalnie dla pań?
Wiesz, że uwielbiają jak mówisz.
Powiem tylko "dziękuję".
Że jesteście tak wspaniałe, kochane.
A każda jest inna.
Jezu!
- Spotkałeś kiedyś laskę, której nie wyrwałeś? - Jestem tylko miły.
Tak jak dla mojej córki.
Kiedy złamiesz jej serce, żigolaku?
- Żigolaku? Czemu tak mówisz? - Będę cię nazywał według uznania.
Po co w ogóle z tobą gadam.
Bo wspólnie zwalczamy zbrodnię, komisarzu. Właśnie mamy kupę roboty.
O, zauważyłeś? A już myślałem, że przez te kicie zapomniałeś.
To Octopus.
Znów ten Octopus.
On planuje coś dużego. I to ma coś wspólnego ze mną.
Gadał dziwne rzeczy.
Muszę wiedzieć, o co chodzi. To ważne.
Czekaj.
Możemy na minutę zapomnieć o Octopusie?
Tylko minutę?
My tu sobie gadamy, a podejrzana o morderstwo
pewnie pędzi na lotnisko.
- Podejrzana? - Nazywa się Sand Saref.
- Sand Saref? - Sand Saref.
- To miejscowa. - Jedyne znane zdjęcie.
Zrobione 15 lat temu.
Ojciec gliniarz. Oberwał na służbie.
Zniknęła z miasta po jego śmierci.
Zdążyła jeszcze powiedzieć reporterowi, że nie cierpi glin.
- Na żywo powiedziała, że nie cierpi glin. - Nie cierpi glin.
- Tak powiedziałem, do cholery. - Wyjechała do Europy.
Siedem, czy osiem małżeństw później, miała większość świecidełek świata.
Poza tym z Central City.
- Nigdy nie wróciła. - Dlatego o niej nie słyszałaś.
- Bo nie słyszałaś, prawda? - Nigdy nie wróciła do domu.
Brałeś coś?
Chodź.
Nie przekraczać linii.
- Komisarzu. - Sand Saref.
Ma na koncie setki kradzieży biżuterii
i ani jednej ofiary śmiertelnej. Najwyżej rannych.
Jakie są na to szanse?
Brzmi jak kompleks Elektry.
- Co to? - Kompleks Elektry. To oczywiste.
Mała, jestem meszugene.
Powiedz coś, co zrozumiem.
- Meszugene? - Stary pierdziel.
Młodzi Żydzi. Nie mają nawet czasu poznać własnego języka.
Kompleks Elektry.
Jak kompleks Edypa tyle, że dla dziewczynek.
Nieprawda, że "nie cierpi glin".
Jest zła po śmierci taty.
Kompleks Elektry, proste jak drut.
Czuję tu szybki awans.
Dziękuję.
- Podoba ci się jej nowa kamizelka? - Przepraszam?
Dobra chłopcze... Nie odrywasz oczu od kobiet.
Nie mogłeś przegapić jej kamizelki.
- Nawet naćpany. - Nic nie brałem.
Dzieło sztuki, te kamizelki.
Zamówiliśmy je, ale do dziś nie było
czym za to zapłacić.
Aż do dziś. Kiedy to na konto policji wpłynął hojny datek.
Sto milionów dolarów.
Mnóstwo kasy.
Ano tak. Jak grom z jasnego nieba.
Przez Internet. Anonimowo.
Ta, jasne. Anonimowo.
Chłopaki namierzyli go w godzinę.
Biuro eksperta od antyków.
Który sprawia, że skradzione fanty są warte miliony.
Można rzec dostawca skradzionych dóbr.
A można by rzec - paser.
Światowej klasy. O nazwisku Donerfeld.
Tak.
Ale, co za niespodzianka, pan Donenfeld nie ma się najlepiej.
A mój stary przyjaciel, Seth...
...mówi, że tuż przed tym miał gości.
Mówiłeś, że jak się nazywała?
Sand. Sand Saref.
Nie była umówiona.
Sand Saref. Rzadka ksywka.
Tak, dziwne imię.
- Unikalne. - Tak.
A mój dobry przyjaciel Seth,
nawet tego nie zgłosił.
Nie mogłem.
Polecenie pana Donenfelda.
Jeśli nie zawoła, nigdy nie wchodzić.
Nigdy.
Nigdy, przenigdy.
Jasne, spokojnie.
Morgenstern, weź jego numer.
Nie morderstwo. Nie ona.
To niemożliwe.
- Więc jednak ją znasz? - Nie.
- Jeśli coś przede mną ukrywasz... - Nic nie ukrywam.
Po prostu ta cała teoria nie ma sensu.
Wszystko pasuje jak ulał, jeśli weźmiesz pod uwagę ten...
Jak to nazwałaś?
- Kompleks Elektry. - Tak, jest.
Psychobełkot.
Chcesz wrobić ją w morderstwo,
na podstawie jakiegoś psychobełkotu?
Nazywa się Sand Saref. Znasz ją i coś ukrywasz.
- Nie słyszałem o żadnej Sand Saref. - Kłamiesz!
- Zabieraj łapę, Dolan. - Okłamujesz mnie.
Zabieraj, albo ci ją złamię.
Rozkazy, sir?
Śledź go.
On kłamie.
Odwaliłaś tu niezłą robótkę, Sand.
Nie powinnaś zostawiać autografu.
Oficer Morgenstern, jeśli chcesz pomóc, znajdź mi trop Octupusa.
Sprawdzam.
- Proszę. - Wchodzę.
I asy wygrywają.
To zatrzymam na pamiątkę.
A reszta jest dla tego, kto przekaże wiadomość Octopusowi.
Myślałem że zaczynam, wszystko rozumieć.
Po trzech latach, wraz z rozpoczęciem drugiego życia,
miałem jakiś pomysł na to, co powinienem robić.
Wszystko zawęziło się do mnie i Octopusa.
Zmierzaliśmy ku końcowi.
W końcu miałem oczyścić miasto z tego czubka.
Raz, a dobrze.
Może nie był to ładny plan, ale wystarczająco prosty.
I wtedy znienacka pojawiasz się ty.
O co chodzi, Sand? Co się dzieje?
Całą noc kołacze mi się to pod czaszką.
Ty i Octopus? Ty i morderca?
Dolan musi się mylić.
Musi być jakieś inne wyjaśnienie.
Nie morderstwo. Nie ty.
Nie uwierzę, że to zrobiłaś.
Z zewnątrz jesteś twarda,
ale w środku jesteś ciepła.
Delikatna.
Jak kobieta.
O jedną rzecz mogę się założyć:
Nie dałabyś się przyskrzynić
za morderstwo w jakimś obskurnym hotelu.
Nie, masz na to zbyt dużo klasy.
Jak na wszystko.
Dziwne.
To jest po prostu kurewsko dziwne.
Sir, obiecał pan, że nowy, silnie uzależniający akcelerator synaps
będzie gotowy w zeszłym tygodniu.
Nie sądzisz, że to jest kurewsko dziwne?
Tak, sir. To jest kurewsko dziwne.
Poza tym nasze zyski spadły o 20 procent.
Dobrze, bo już myślałem, że to ze mną jest coś nie tak.
A to jednak jest kurewsko dziwne.
Tak, sir.
Próbowałem zrobić mądrego...
a to coś jakby... wyskoczyło.
20 procent straty.
Zmniejsz cenę starych towarów. Nadrobimy w sprzedanych jednostkach.
Na ulicy mówi się już o efektach ubocznych.
Nikt nie lubi, gdy jego zęby zamieniają się w krakersy.
Jak mogę zrobić cokolwiek, gdy czuję na sobie presję czasu?
Poza tym, gdy moi kolesie znajdą Sand Saref...
...nie będę potrzebował zysków. Będę miał krew.
A wtedy, gdy będę czegoś chciał, po prostu to wezmę.
To właśnie robią bogowie!
On jest naprawdę kurewsko mały.
To znaczy...
naprawdę mały.
- Nie mogą jej znaleźć. - Taa, nie możemy jej znaleźć.
- Szukaliśmy wszędzie. - Z wyjątkiem miejsca, gdzie była.
- A powinniśmy zajrzeć i tam. - Zajrzeliśmy.
- A gdzie to jest? - Zabij ich wszystkich, Floss.
Zabij ich wszystkich.
Nie możemy ich stracić.
- Zaczyna nam ich brakować. - Tak.
- Zaczyna wam nas brakować. - Floss tak powiedziała.
Słuchaliśmy..
Mam depresję.
Chciałbym, by przyszedł tu Spirit. Mógłbym sobie pozabijać.
Mówiłam panu już, że to nie będzie takie proste.
Spirit myśli, że rany zawsze będą się goiły.
To świństwo, które pakuję w niego i mnie jest niestabilne.
Może nie wytrzymać.
I tylko krew załatwi sprawę.
Tymczasem muszę zabić El Espirito, póki jeszcze mogę
Aby tak to się skończyło...
...załatwiłem nam poradę z zewnątrz.
Sprowadziłem specjalistę.
Kogoś, kto przypieczętuje umowę.
Leje pan miód na me serce, monsieur.
Czarnooka Wenus jest w apartamencie 1510.
Kopę lat, Sand.
Aresztujesz mnie? Czy masz na myśli coś innego?
Aresztuję cię.
Ręce za głowę.
Jesteś tego pewien?
Nie lubię się powtarzać.
Ręce za głowę.
Twoje życzenie, jest dla mnie rozkazem.
Ok.
Włóż jakiś szlafrok, ale bez sztuczek.
Tak jest Spirit!
Uważaj na mojego męża. Jeszcze się potkniesz.
Po co to?
Nie zabiłam go. Sam to zrobił.
Jakąś godzinę temu. To przez tę cholerną wazę.
Łyknął z niej i proszę bardzo.
- Jest kradziona. - O tak.
Jesteś zwykłym przestępcą.
Nie ma we mnie nic zwykłego.
Jesteś przestępcą i aresztuję cie, za zabójstwo pana Donenfelda.
Jeśli już musisz,
zamknij mnie za coś co naprawdę zrobiłam, głupku.
Dużo narobiłaś.
Mogłabym spalić uszy księdza, zdradzając tylko połowę moich uczynków.
Ale tym razem jestem czysta.
Wracaj więc do domu, poczekaj na raport.
Nie zastrzeliłam nikogo od lat.
Nie ma takiego prawa, którego byś nie złamała.
Czy ja wyglądam na grzeczną kicię?
Nie przejmujesz się, że kogoś ranisz?
A co to ma do rzeczy?
Sand, Octopus, ten paser i ty?
Teraz, po tych wszystkich...
Nic tu nie trzyma się kupy.
Jeszcze ta gadka Octopusa o nim i...
Słuchaj,
mam to gdzieś.
Mam gdzieś ludzi, których lubię a Ciebie nawet nie znam.
Nie, jasne, ale na błyskotkach wciąż ci zależy.
Nie wiem, jaki mógłbyś mieć ze mnie pożytek, detektywie.
Nie mam nic do zaoferowania temu przegniłemu miastu.
Tak szczerze, to nim gardzę.
I jest tylko jedna rzecz, dla której tu przyjechałam.
Co? Ta durna waza?
To nie miała być waza.
To miało być coś więcej niż biżuteria.
Coś o czym, marzyła mała dziewczynka.
Znałem kiedyś taką dziewczynkę.
Nic nie wiesz. Wynoś się.
Była słodka, ale złamano jej serce.
Nie szukała wazy,
ale bohatera. Prawda, dziewczynko?
Szukałaś bohatera i jego magicznej zdobyczy.
Jedyna osoba, który o tym wie, dawno nie żyje.
Runo. Złote runo.
Złote Runo Jazona.
On nie żyje! Nie żyjesz! Nie żyjesz!
- Spójrzcie tylko! - Ale numer!
Hej, to Spirit.
- Będzie mokrą plamą. - Głupio wygląda.
- Dupek. - W końcu uwierzycie, że nie umie latać.
Skacz już!
Skacz! Skacz! Skacz!
Zabierz mnie stąd w cholerę.
Nie teraz. Jestem ciut zajęty.
Tu Morgenstern. Mam trop dla pana.
Nikt nie zauważył soli,
a mieliśmy ją pod samym nosem.
- Możesz szybciej? - Sól. Przemysłowa sól.
Jeden z zabitych pomocników Octupusa. Znaleźliśmy go na bagnach,
wtedy, gdy zastrzelono Sussmana. Pamięta pan?
Miał buty upaprane przemysłową solą.
Dolan miał rację, szybko awansujesz.
Dziękuję.
Muszę lecieć.
Chodź się napić.
Dobra, koniec przedstawienia. Rozejść się.
Cóz, Sand, świetnie poszło.
Na ponowny związek byłych kochanków musimy zaczekać.
Wyskoczyło mi coś pilniejszego. Idę do ciebie, Octopus.
A zanim zginiesz, odpowiesz mi na kilka pytań.
Morgenstern mówiła o soli. Tu jest jej mnóstwo.
I mnóstwo bandziorów.
Wszystko, co ma wróg to spluwy i noże.
Moją bronią jest całe miasto.
Moim arsenałem:
Żelaznoszczękie schody pożarowe.
Wytworzona ludzką ręką błyskawica.
Nie znający wybaczenia chodnik.
Moje miasto dba o mnie.
Ochrania mnie.
Moje miasto to moja matka.
Dobra matka.
Zawsze wskaże mi drogę.
Jaki świetny detektyw.
Trop przywiódł cię wprost do nas.
Nikomu nie pomagasz zasypiając w pracy.
Dlaczego nie pójdziesz do domu, by trochę odpocząć?
Wyglądasz jak chodzące nieszczęście.
Jak miło, że wpadłeś, tatusiu.
Chciałem zobaczyć co u Sussmana Nie wpuścili mnie. Chamy.
Wciąż jest w stanie krytycznym. Próbują uratować kręgosłup.
Są szanse, że będzie chodził?
Trudno powiedzieć.
Cuda się zdarzają.
Cholerny Spirit.
- Nikt go nie kontroluje. - Daj spokój, tato.
- Jest chodzącym zagrożeniem. - Jest tym, czego potrzebuje świat.
Bohaterem.
Jest chodzącym zagrożeniem, a moja córka go kocha.
To dla niego, siedzisz tu tyle godzin.
Tak, dlatego zostałam na noc.
Na wypadek, gdyby
- go znowu przywieźli. - Na wszelki wypadek.
Więc tracisz młodość by mieć okazję jeszcze raz go pozszywać?
Nie jestem już dzieckiem i rzadko szyję kogokolwiek.
- Czy ty wiesz, co robisz? - Wiem co robię.
Daję mu to, czego potrzebuje.
- On cię wykorzystuje. - On mnie potrzebuje.
Tylko ja znam jego ciało.
Wiem jak je traktować.
Z tego co wiem, mnóstwo kobiet zna dokładnie jego ciało.
Nie o to mi chodziło.
Mnóstwo dup zbajerował, na te swoje...
...okrągłe słówka.
Więc po to dziś przyszedłeś?
Wchodzi w nie jak w masło tymi...
Wystarczy!
Bo cię wyproszę.
Kochanie, nie wiem jak mówić o tych sprawach.
Z pewnością, nie wiesz.
Myślisz, że czemu spędzam noce obijając się po domu samotnie?
Z pewnością miała swoje powody.
Ożeniłeś się ze swoją pracą.
Ja też.
I on też.
Dawniej, z Dennym, byłaś znacznie szczęśliwsza.
Denny nie żyje.
Tak.
Tak, Denny Colt nie żyje.
- Słodki dzieciak. - Tak, był słodki.
I nigdy o nim nie zapomnę, ale czas płynie.
Straciłam mojego harcerzyka.
Ta. Tak...
a ja straciłem moją królową balu?
- Dobranoc, kochanie. - Dobranoc, tatku.
Mam tylko nadzieję, że ten gnojek wie, jakie ma szczęście.
Nie wie.
Czuję cię.
Jesteś taki zmęczony.
Pozwól mi cię potrzymać...
Co tak jedzie dentystą?
Dentyści i naziści.
Super.
O, nie.
O, bracie.
Poznałem sporo dziwnych kobiet, ale jeśli to jest to co myślę...
to ta jest...
definicją słowa "dziwna".
Jestem Plaster. Plaster z Paryża.
Przylgnę do mojego mężczyzny.
Póki śmierć nas nie rozłączy.
Śmierć.
Śmierć. Śmierć, śmierć.
Wciąż o niej myślimy, prawda?
Jemy,
by nie umrzeć.
Rozmnażamy się, by żyć w naszych potomkach.
Tworzymy sztukę, budujemy gmachy,
by nasze imiona były zapamiętane na wieki.
Panie Long, mój przyjacielu. Co słychać?
Cóż mogę dla pana zrobić?
Wiadomość?
Od kogo?
Sand Saref. Tak, znam ją.
Powinien pan wiedzieć lepiej, że nie należy grać z nią w karty.
A cóż to za wiadomość?
Projekty?
Na tyłach głównej ulicy?
Jasne, że znam.
Więc jutro w nocy.
Powiedzmy, że... po kolacji.
Zai jian, przyjacielu.
- Na czym to skończyliśmy? - Śmierć.
Śmierć, tak.
Żyjemy krótkimi...
pokręconymi życiami, bez celu, bez sensu.
Muzyka i ambicja.
Wymyślamy bogów, życia pozagrobowe. Wszystko po to by oderwać...
...spojrzenie od tego niewzruszonego, twardego niczym z diamentu
...muru, jakim jest śmierć. Zdajemy sobie bowiem sprawę...
...że zmiażdży ona nasz mózg niczym jajko.
Wybacz, ale czy ma to jakąś puentę?
Bo starzeję się przez samo słuchanie cię.
Ale jesteś tępy.
Nie łapiesz,
że jest nas tylko dwóch w swoim rodzaju.
Żaden z nas się nie starzeje.
Cóż, ja na pewno mogę się zanudzić.
Wciąż tylko podjudzasz mnie informacjami, że jest nas tylko dwóch.
Więc jak to jest?
Czym jesteśmy, Octopus?
Zmierzam do tego.
Byle szybko.
Pamiętasz swoją śmierć, przystojniaczku?
Tego się nie zapomina.
Ta, pamiętam.
Kiedy cię wywożono, byłeś martwy i zimny jak kamień.
Nie było w tobie nawet tchnienia życia.
Byłeś idealny.
Martwy jak "Star Trek".
Byłem twoim koronerem.
I zarazem czymś znacznie, znacznie większym.
Miałem już sprawnie funkcjonująca siatkę handlu lekami.
Zadziwiające, jak wielu leków szpital nie potrzebuje.
Wystarczyło tylko odpowiednio je przemycić i... ACHTUNG.
Witajcie szwajcarskie konta bankowe.
Ale Octopusowi nigdy nie chodziło o nędzne pieniądze.
Ok, poddaję się. O co ci chodziło?
Nieśmiertelność.
Urocze cztery sylaby.
Wiedzieliśmy, że jest lepsza metoda, by utrzymać
kogoś przy życiu, niż rozcięcie go jak wiejską kurę.
Wiejska kura i wielkie wiejskie jaja.
Wkurwiają mnie.
Zawsze gdy o nich myślę, wkurwiam się.
Albo pigułki. Są tylko kolejną metodą oszukiwania śmierci.
Pilnować bicia serca. To żadna odpowiedź.
- Wróciłem więc do podstaw. - Esencji życia.
- Rozwikłałem spiralę. - Genetyka.
- Taki jestem mądry. - Ta, mądry z ciebie kolo.
Dzięki. Ale nie było tak łatwo.
Mam na to dowód, zarażalkę pełną kundli.
To, co to serum zrobiło z tymi biednymi psami...
...było paskudne.
Ale gdy już mi się udało, musiałem to wypróbować.
Nie chciałem wypróbować tego na sobie. Mógłbym potem wyglądać zabawnie.
Potrzebowałem człowieka.
To właśnie ja.
I to byłeś ty.
Dałem ci średnią dawkę i czekałem.
Tej nocy zacząłeś swe drugie życie.
Pamiętasz?
Tak, pamiętam.
Gdzieś między modleniem się...
... biadoleniem i pochlipywaniem...
musiałeś znalazłeźć coś ostrego.
Wiesz, zawsze chciałem spytać:
Gdzie poszedłeś, gdy się wygramoliłeś?
Przeszedłem się.
Sporo przemyślałem.
I odwiedziłem starego przyjaciela.
Nie wiem, jak to możliwe, ale chodzę, oddycham.
To nie możliwe, ale żyję.
Całe życie chciałem tylko być dobrym gliną.
Ale wszystko się zmieniło. Wszystko.
Oni wygrywają, sir. Źli ludzie wygrywają.
Teraz mam to, czego potrzeba by to zmienić.
Jestem teraz czymś... innym.
Mogę chodzić w miejsca i robić rzeczy, których glinom nie wolno.
Ale nie mogę mieć żadnych słabości. Bez nazwiska, bez przyjaciół.
Dla świata będę martwy.
Nawet dla Ellen.
Ale mogę być pana szpiegiem.
Pracować z pana ludźmi.
Za nimi, w cieniu.
Mogę być obrońcą miasta. Jego...
Duchem.
Żegnaj waleczny glino, witaj Spiricie.
Pryszczu na tyłku. Twardzielu z trumny.
Eureka!
Więc strzeliłem sobie porcję i staliśmy się braćmi ze strzykawki.
Więc, czym my, do cholery jesteśmy, Octopus?
Jesteście pewną fazą postępu.
Kiedy on znajdzie wazę oraz jej zawartość,
jej tajemniczą zawartość, zaginioną od wieków,
wypije ją i stanie się nieśmiertelny.
Nie kuś.
Skoro i tak mam zginąć... Powiedz mi...
Co jest w wazie?
- Młot Thora? - Nie.
Lepiej.
DNA...
- Boga. - Nie boga. Niezupełnie.
No tak, bo widzisz ludzkie i boskie nie mieszają się zbyt dobrze.
Jedynym wyjściem było więc znaleźć połączenie między
bogiem i człowiekiem. istotę zrodzoną z boga i człowieka.
Widzisz, Zeus nie umiał utrzymać fiuta w majtach.
- Więc narobił tony herosów - Największym z nich był Herakles.
A my znaleźliśmy jego dupsko.
A przynajmniej jego krew. Zostawił jej trochę tu i tam.
A my wiemy, gdzie ona jest.
Znaleźliśmy brakujące ogniwo między nauką a magią.
Kiedy krew Heraklesa zmiesza się z formułą Octopusa...
- Stanę się bogiem! - Albo istotą zaraz po nim.
Stanę się bogiem.
A ty będziesz tylko odpadkiem produkcyjnym.
Jedną z jego wielu, wielu porażek.
Daj spokój. Przecież nie od razu Rzym zbudowali.
Poza tym, spójrz ilu kochanych kolesi stworzyłem po drodze.
Nas się łatwo tworzy.
Szef powiedział, że nas się łatwo tworzy.
Jednakże było ich kilka.
Niektóre nieprzyjemne.
Wiesz, wystarczy jedna zła kropla,
zła temperatura i wszystko nagle...
Pokażę ci.
To trochę smutne,
ale też trochę fajowe.
To Muffin.
Mój ulubiony.
Musimy częściej zapraszać do nas ludzi.
Lubię to.
Kot.
To jedyny powód, jakiego potrzebuję.
Zabiję cię.
- Och nie, ty musisz umrzeć Spirit. - Bo masz w sobie formułę.
Twój organizm jest przygotowany. Tylko ciebie wypicie krwi nie zabije.
Jeden łyk i będziesz tak nieśmiertelny, jak on.
A Octopus może być tylko jeden.
Nie chcemy konkurencji w rządzeniu.
Tak. Każdy będzie wtedy robił, co rozkażę.
Wszyscy będą mnie słuchać, bowiem będę rządził światem.
I wszystko zacznie mieć sens.
Tak, wszystko będzie miało sens.
Wszystko zacznie mieć sens.
Wróćmy do roboty, hmm?
Tak, do roboty.
Wróćmy do zabijania cię.
I tu sprawy się komplikują.
Chodzi o integrację komórek.
W chwili obecnej, leczysz się błyskawicznie.
Twoje rany goją się w ciągu chwili.
Jedynym rozwiązanie wydaje się systemowa dezintegracja.
W skrócie:
Musimy podzielić cię na części oddzielone od siebie...
...na taką odległość, że reintegracja będzie niemożliwa.
Człowiek mojej klasy,
zaczyna od dołu i powoli pnie się do góry.
Floss, przynieś mi torby.
Roześlę twoje dupsko pocztą po całym kraju.
Plaster...
przynieś mi jego palce.
Plaster.
Starczy tej żabiej gadki.
Nie rozumiem jej.
Paris...
odetnij mu palce.
To rozkaz.
Nienawidzę cię.
To za Sand.
To za mnie.
A to za Muffina.
Tylko na tyle cię stać?
Kim jest ta Sand?
Nie teraz. Uciekajmy.
Spirit, kochany.
Plaster.
A to za Sand.
Jestem Plaster z Paryża.
Grzanka z Montmartre.
Naprawdę trzymam się swoich mężczyzn.
Póki śmierć nas nie rozłączy.
Jesteś już blisko.
Bardzo, bardzo blisko.
Nie możesz ze mną walczyć.
Jesteś mój! Mój!
Znam to uczucie, stary.
Powinieneś poznać moją żonę.
Po prostu stawiaj jedną stopę za drugą.
No i proszę.
Znów jestem martwy.
Nie mam już siły dalej walczyć.
Jestem gotów cię spotkać, Lorelei.
Chodź.
Chodź. Chodź. Chodź.
Chodź.
Już czas.
Chodź. Chodź.
Koniec bólu.
Koniec cierpienia.
Poddaj się, Denny.
Oddaj swego ducha.
Oddaj duszę.
Tak, kochanie, tak.
Nie.
Stało się.
Stało się. Stało się.
Mówią, że w chwili śmierci
staje ci przed oczami całe życie.
To bzdura.
Widziałem tylko kobiety.
Słodką Ellen, która zawsze mnie składa do kupy.
I Sand.
Biedną, zagubioną duszę.
Piękna, przepiękna Sand.
Zabawne, że moje ostatnie myśli dotyczyć będą Sand.
Nie.
Lorelei, jeszcze nie tym razem.
Nie, tylko nie znowu.
Potrzebują mnie. Muszę wracać.
Zawsze będę przy tobie, Denny Colt.
Nie możesz mi wiecznie uciekać.
Potrzebują mnie.
Sand
W widzeniach.
Octopus.
Kawałki.
Kawałki Sand.
Kawałki.
Kawałki Octopusa!
Octopus, ty skurwielu. Jesteś mój.
Wciąż o tym Octopusie.
- Przepraszam, czy on nie był... - Nie teraz.
Trzy godziny bez oznak życia. Nie powinien być martwy?
To długa historia.
Niech ktoś mi przyniesie krawat. I lepiej, by był czerwony.
- Dobra, ale tym razem wiedz, gdzie twoje miejsce. - Czekaj.
Miałeś być moim szpiegiem, a nie jakimś cholernym strażnikiem.
Jak znów zaczniesz kozaczyć, rozwalę cię na kawałki.
- Łapiesz? - Mam pomysł.
- Jestem pod wrażeniem. - Nie, ten jest dobry.
Przyrzekam.
Hej! Tym lepiej celuj w Octopusa.
Gdy dam ci znak, rozwalisz mu łeb.
A potem nasza noc poślubna, złotko.
Tak, złotko. Nasza noc poślubna.
A ty, kurwa kto?
- Dziewczyna Octopusa? - Nie, to nie tak.
- Dla mnie to fajna zabawa. - Zabawa?
Przyjeżdżamy, obie odstawione w kosmos,
wymieniamy się i odjeżdżamy.
- A może chcesz się dać zabić? - Chryste, paniusiu. Wyluzuj trochę.
- Powinniśmy już strzelać? - Nie mam pojęcia.
- Nie strzelać. - Nie strzelać.
Ani śladu Octopusa.
Cholerna strata czasu, jeśli się nie pojawi.
Gdy się zjawi, jesteśmy gotowi do akcji.
Tym gnatem możecie zestrzelić księżyc.
Jestem świetnym strzelcem.
Czy wszystkie baby w tej zasranej
- dziurze straciły rozum? - Nie, proszę pana, jesteśmy po prostu uzbrojone.
Złotko, on cię wykorzystuje.
Jasne. Dowodzę niezwykle dochodową operacją. I jestem niezłą cziksą.
Gdy odejdę, będę miała za co zrobić doktorat.
OK. Powiedz głąbowi, żeby dał skrzynię.
A ty lepiej ruszaj.
Odejdź od tej besti, tak daleko jak się da.
On cię zabije. On zabija wszystko.
Chyba bierzesz to wszystko zbyt poważnie.
Daj im wazę.
Szef kazał teraz zacząć strzelać
Do ciężarówki.
Nikt nigdzie nie idzie.
Floss...
...podaj mi tę wazę, proszę.
Do ciężarówki!
Daj mi krew Heraklesa, natychmiast!
Idź.
Herakles?
Zawsze myślałem, że to Herkules.
Ty!
Sand, znalazłaś swoją zbroję.
Użyj jej.
Jak to jest z tobą i kobietami?
Octopus.
Miałeś rację.
Jesteśmy pomyłkami.
Nie powinniśmy się wydarzyć.
- Sir, to szaleństwo! - Spokojnie.
On nie chiał więcej martwych glin.
Nie ułatwiasz mi tego.
Dalej, synu.
To się skończy tej nocy.
Tu masz rację.
Jestem Octopus.
Wszystkiego mam po osiem.
No i zastrzelony w diabły.
Zastrzelony w diabły.
I to jest po prostu niedorzeczne.
Teraz.
Octopus, idioto.
Teraz zdejmiemy ciebie i twoich bandziorów
Ruchy, ruchy.
Bierzcie go chłopcy!
Komisarzu Dolan. Pańska córka tu jest.
Potrzebujemy więcej ludzi.
- Kochanie, nie chcesz tu być. - Żartujesz, tak tato?
Zapomniałeś czym się zajumuję? On może mnie potrzebować.
Będziesz mu tylko przeszkadzała. On cię tu nie chce.
Nie wiesz tego!
Nie znasz go. Nic nie wiesz!
Zatrzymać ją. Odciągnąc ją.
Smażone jajka.
W końcu. Tak.
Tak.
Tak!
Co?
Świetna inwestycja, Sand.
Przeszły test bojowy.
Pora umierać.
O, Boże. Skur...
Nie. O, Boże.
Mamo.
Myślę, że już czas odrzucić zbroję, Sand.
Zgubiłaś coś.
Stary Kurtzman mówił, że mogę go oddać.
Mogę czasem go ponosić.
Co nie znaczy, że jestem twoja.
Ellen. Ellen, wszystko w porządku?
Żegnaj, Sand.
Żegnaj, Denny.
Żegnaj, Spirit.
- To była Saref? - Ten jeden raz, Dolan...
daj jej odejść.
Uratowała mnie. Uratowała świat.
Może i tak. Ale miałeś z tym coś wspólnego.
No dobra, dobra. Tylko zejdź mi już z oczu.
Co to, do cholery było? Kim ona jest?
Stara znajoma.
Wyglądała staro.
To ciebie, mała kocham, całym sercem.
Mnie i każdą kobietę, którą spotkasz.
Był pan niesamowity!
I tobie nieźle poszło.
Drań.
Zaczniemy od strzępka.
Kto wie, co się wydarzy?
Budzi się. Zrzędliwe jak zawsze.
Wiecznie hałaśliwe.
Wiecznie żywe.
Jest wszystkim, co mam.
Moją jedyną nadzieją.
Moją jedyną stałą.
Sekrety Octopusa zginęły razem z nim.
Nie mam pojęcia, kim jestem, ani ile pożyję.
Może będę żył wiecznie?
Mam nadzieję, że nie.
To coś, czego nikt nie powinien mieć.
Czego nikt nie powinien chcieć.
Denny Colt nie żyje. Jestem teraz czymś innym.
I nigdy nie oddam swojego serca nikomu innemu poza nim.
Zawsze będzie moje, a ja będę jego.
Należę do niego ciałem i duszą.
Jest miłością mojego życia.
To jest moje miasto.
A ja jestem jego duchem.
Tłumaczył: Gran_Torino Brakujące dialogi, korekta: lol69